Zo jong nog…….

Het gebeurt heel regelmatig dat mensen sterven, in Nederland, maar zeker ook in Malawi. Afgelopen periode hebben we verschillende begrafenissen gehad van kinderen waar we voor mochten zorgen. In juli een meisje van 7, die overleed aan astma. In Nederland kun je waarschijnlijk pufjes kopen om dit symptoom te bestrijden. In Malawi sterven geregeld mensen aan astma, doordat ze stikken. Het ziekenhuis heeft geen pufjes meer.

Eind mei overleed een van onze wachtmannen, 32 jaar. Liet vrouw en 2 kinderen na. Geschept door een auto en kort daarna in het ziekenhuis overleden.

Deze week een kind van ons dagcentrum in Namitambo. Nog maar 12 jaar oud; Nierfalen. De dokters konden niets meer doen in het ziekenhuis, naar huis gestuurd, maar niet meer levend thuisgekomen.

De volgende morgen moest de vrouw van onze tuinman bevallen. Voor de tweede keer een levenloos geboren kindje. Allemaal zeer ingrijpende roepstemmen, die wat met ons doen. Met het team, met de kinderen met ons.

Ook een roepstem om zelf bereid te zijn om te sterven, wat alleen kan door geloof in Jezus Christus, Gods Zoon. Maar ook wat een verdriet, wilt u meebidden voor al die achterblijvers, die zoveel te verwerken hebben.

De begrafenis is vaak de volgende dag al en soms op de dag zelf. Tijd voor verwerking is er amper. Dit is een andere kant van het werk hier, maar wel zeer nadrukkelijk aanwezig.

Met vriendelijke groet,

Wim Akster

Image popup