Bijbelonderwijs op de middelbare school

Het thema van dit kwartaal luidt: ‘in Zijn voetstappen’. Want dat is onze diepste wens en verlangen: dat het onderwijs en het Bijbelonderwijs voor de jongeren in ons programma tot zegen mag zijn. Dat zij Christus als de Weg, de Waarheid en het Leven mogen kennen en Zijn voetstappen mogen navolgen. Daarover spreken we met pastoraal medewerker Bwirani die werkzaam is op onze middelbare David Livingstone School Academy (DLCA). Ook woonden we een catechisatieles van dominee Banda bij. 

We ontmoeten Bwirani (54) onder een boom aan de rand van het schoolterrein. Zittend op een stoel geniet hij van de rust en het uitzicht op de bergen. Hij is een rustige man die duidelijk zijn woorden uitlegt. Hij groeit op in Lilongwe, zo’n 300 kilometer bij de DLCA-school vandaan. Na zijn theologiestudie gaat hij aan de slag voor de overheid. Dan brengt iemand hem in contact met dominee Van der Bas, de oprichter van de DLCA-school. Ze zoeken een leerkracht voor het voortgezet onderwijs. Bwirani besluit te solliciteren en wordt aangenomen. Enige tijd later, als Timotheos de DLCA-school overneemt, komt er een vacature voor pastoraal werker. Opnieuw wordt hij aangenomen. Inmiddels werkt hij ruim een jaar als pastoraal werker op de DLCA-school. 

Wat motiveert u? 
'Je ziet de nood bij de studenten om het Woord van God te horen. Dat motiveert me en geeft me kracht, ondanks alles wat er gebeurt. Deze jongeren komen uit gebroken gezinnen, sommigen zijn opgegroeid zonder ouders. Ze hebben iemand nodig die het Woord van God aan hen doorgeeft, om hun manier van denken en geloven te veranderen. Het Woord van God biedt houvast en troost in het leven, ondanks alle uitdagingen in het leven van iedere dag. Daarbij hebben ze de Heilige Geest nodig als gids, want ik kan hen niet veranderen. Het is niet mijn sterkte, mijn wijsheid of wat ik geleerd heb op de universiteit.’

Merkt u dat het Woord verandering brengt in hun leven? 
‘Sommige jongeren veranderen beetje bij beetje. We hebben ook studenten gehad die heel werelds leefden. Dan zijn er momenten waarop het Woord soms niets lijkt te doen, hoewel later soms anders blijkt. Met sommigen van hen heb ik in contact, nadat ze terugkeerden naar hun dorpen. Ze vertellen ze me hoe ze daar mogen getuigen. Dat maakt me blij. Of het werk altijd makkelijk is? Dat niet, maar dan kniel ik neer en bid. Bidt u mee?’ 

Het is een warme dag deze zaterdag. Een voor een druppelen de studenten de ruimte binnen. De houten schoolbanken vullen zich. Drie jongeren achter elke bank. Vooraan zitten enkele meiden die hun Bijbel al klaar hebben liggen. Achteraan liggen enkele jongeren met hun hoofd op de bank. Tot dominee Banda en pastoraal medewerker Bwirani er zijn.

Eerst wordt de vorige les over Daniël opgefrist. Dominee Banda schrijft enkele kernwoorden op het bord. Aan de hand daarvan laat hij de leerlingen de vorige les terugvertellen. De boodschap: ‘Wees net als Daniël standvastig, ook als je jong bent en geef niet op. Gebruik het Woord van God en bereid je voor op jouw rol in de kerk. Ik ben een oude man, mijn stem wordt minder. Over een poosje staan jullie misschien op mijn plek.’ 

Dan gaan we naar het Bijbelgedeelte van vandaag over Ananias en Safira. ‘Zelfs als onze ouders of leerkrachten niet weten dat we liegen; God weet het wel. Petrus stelde Ananias en ook Safira vlak voor ze stierven een vraag: “Waarom heeft de satan uw hart vervuld, dat gij den Heiligen Geest liegen zoudt...?” Safira verhardde haar hart en werd gestraft, maar voor ons is er nog een weg van redding als we ons bekeren. Wees als Daniël.' 

Met zijn verhalen en voorbeelden weet dominee Banda de jongeren mee te nemen en het Woord dichtbij te brengen. Ondertussen zit z'n zwarte jas helemaal onder het krijt. Hij eindigt met een verhaal over Marlon en Charity. Charity vroeg Marlon, terwijl ze niet getrouwd waren, om bij haar de nacht door te brengen. Ze brachten zichzelf in verleiding. ‘Je kunt het vergelijken met touwtrekken. Eerbiedig gezegd doen we dat tegen God. Wij willen onze eigen wil volgen, maar God roept en trekt ons en zegt: ‘Kom naar Mij, je bent Mijn Schepsel.”