De voetstappen van...

Wie ermee te maken heeft, weet hoe diep de zorgen kunnen gaan wanneer een kind ziek is of een beperking heeft. Als u in Malawi door de stad zou rijden, kan het u niet ontgaan. ​​​​Een jongeman die in elkaar gedoken in een goot zit, een blinde jongen schuifelend aan de hand van zijn oude oma, een oude weduwe in een gebrekkige rolstoel… Ook binnen Timotheos zijn er kinderen die vanaf het moment van instroom of later kampen met een beperking of ziekte. Vandaag bezoeken we Feliya. Gaat u mee? 

Voordat we als communicatieteam naar Malawi reizen, vragen we altijd aan het team in Malawi of zij iemand willen benaderen om mee te doen aan het thema-artikel. Voor ons is het dus vaak een verrassing bij wie we op bezoek gaan. Enkele weken voor ons bezoek krijgen we de naam door van het meisje dat we mogen interviewen bij dit thema-artikel: Feliya (14 jaar).  

Weer zien
Daarna nemen we een kijkje in de klas van Feliya. Samen maken we met handgebaren wat sommetjes en weet ze een ingewikkelde deelsom op te lossen. Als we teruglopen richting het weeshuisje wijst ze naar mijn bril. En ik begrijp wat ze wil vertellen dat ze niet goed kon zien en nu kan zien. We doen een duimpje naar elkaar. Ze gebaart dat ik nog even het weeshuisje mee naar binnen moet komen. En komt dan met een zonnebril: zo donker was het, ze kon echt niet zien!

Een wonder.. Hoe het precies komt dat ze weer kan zien kan ze niet uitleggen en dat doet er ook niet toe. Ze kan weer zien! Alle dank aan God! 

Wie, meer dan Jezus, had in Zijn rondwandeling op aarde aandacht voor de zieken en gebrokenen?

Als Timotheos zien we het daarom als
onze opdracht om voor zover mogelijk
ook deze kinderen te helpen en hun te vertellen over de grote wonderen
die Hij doet.

In dit gesprek vertellen onze manager
zorg Mrs. Kamba en assistantmanager
Mrs. Kazado over hoe we dat doen. 

Met hun achtergrond bij Artsen zonder Grenzen (Kamba) en als voedingsdeskundige (Kazado) vormen ze een waardevolle aanvulling op ons team. Ze zijn verantwoordelijk voor het zorgbeleid, ondermeer voor kinderen als Feliya. Kamba licht toe: ‘Feliya heeft meerdere problemen, maar er zijn meer kinderen met medische- of gedragsproblemen. Regelmatig wordt dit pas op latere leeftijd opgemerkt of gediagnosticeerd.

Wat betekent dit voor het onderwijs aan deze kinderen? 
Kamba: ‘Veel van hen lopen achter op school. Sommigen missen door de vele ziekenhuisbezoeken school. Anderen zijn deels blind of doof en hebben eigenlijk een voltijd gespecialiseerde onderwijsondersteuner nodig om te begrijpen wat de leerkracht zegt. Dat hebben we helaas niet. Je merkt dat het kinderen frustreert: hun vrienden gaan naar de volgende klas, maar zij moeten herkansen.’ 

Kazado: ‘Bijvoorbeeld John*: hij gaat in en uit het ziekenhuis voor operaties. Voor Kerst zou hij weer geopereerd worden, maar door een groot ongeluk in Blantyre werd de afspraak geannuleerd. Toen zou hij in januari geopereerd worden, maar bleek de dokter op vakantie. We denken ook aan Agnes, een heel lief meisje. Ze woonde in ons weeshuis en had hartproblemen. Helaas overleed ze onderweg naar het ziekenhuis.’ Kamba vult aan: ‘Toch heeft ze mede door de steun van Timotheos langer geleefd. Haar ouders waren te oud en te ziek om voor haar te zorgen.’

Hoe ziet de extra zorg voor deze kinderen eruit? 
Kamba en Kazado: ‘Timotheos helpt op verschillende manieren. Waar mogelijk maken we een afspraak in het ziekenhuis, zoals bij Feliya die na een oogoperatie weer kan zien. Of voor medicatie, zoals bij Malita*. Toen ik haar zag, wist ik meteen dat ze ADHD had. Ze kon geen moment stilzitten. Nu heeft ze medicatie en wordt ze rustiger. Als dat niet genoeg helpt, kijken we verder naar bijvoorbeeld speciaal onderwijs of een vakopleiding.

Daarnaast bieden we counseling. Denk aan één op één gesprekken voor een operatie of counseling in groepsvorm, zoals na het overlijden van Agnes over rouw. Ook klinkt elke dag het Woord van God. Dat helpt om écht hoop te geven, ook al voelt de situatie soms hopeloos.

Verder biedt soms het weeshuis uitkomst. Ons beleid is echter wel om kinderen zo veel mogelijk thuis op te laten groeien. In een familie leren ze huishoudelijke taken en groeien ze op met bekenden en in hun eigen cultuur. Na het vervolgonderwijs moeten kinderen immers terug naar datzelfde dorp en als je dan geen familie hebt en niet in die cultuur bent opgegroeid is dat lastig. Elke stam in Malawi heeft zijn eigen cultuur.’

Hoe is dat voor Feliya? 
‘Als Feliya in het dorp was blijven wonen, had ze het niet overleefd. Haar moeder is blind, haar vader psychisch ziek. Er is geen koelkast voor haar medicatie en door de afstand is het niet veilig om naar school te lopen. En Feliya heeft een strikt diabetes dieet nodig. In het weeshuis kunnen we dit bieden.’ 

Wat is jullie wens voor deze kinderen? 
‘Dat ze weer dromen over hun toekomst. Verder hoop ik dat we ook op het vervolgonderwijs de zorg kunnen bieden die ze nodig hebben. Zeker voor deze kinderen die extra zorg nodig hebben of die geen familie hebben om op terug te vallen. Dat vraagt aandacht in ons beleid.’ 

* Naam gefingeerd.