Een 'gemiddelde' week

Om u meer beeld te geven van hoe ons werk en leven in Malawi eruitziet, nemen wij u deze keer mee in een gemiddelde week hier. Er gebeurt altijd wel iets. Leest u mee? 

ZONDAG - Naar de kerk 
Meestal kerken we in onze gemeente in Blantyre: een kleine gemeente die kerkt in een soort huiskamer. Deze keer gaan we mee met dominee Oomen naar een plattelandsgemeente. Ook Joos (2) en Truus (0) gaan om de week mee naar de kerk, want kinderoppas is er niet.

De kerk is een klein gebouwtje met een golfplatendak. Geen deuren, maar een opening in de muur. Geen ramen, maar enkele gaten in de muur. Geen kerkbanken, maar gemetselde muurtjes afgesmeerd met cement.

Wij willen Joos graag leren dat ze tijdens de dienst netjes blijft zitten, maar op deze leeftijd is dat nog net iets te veel gevraagd als andere kinderen buiten spelen en er van alles buiten in het dorp te zien is. Hier in de kerk is het normaal dat kinderen in- en uitlopen. Al snel klinkt het: ‘Mama, koe!’ En ze rent naar buiten: ‘Boeiderij!’ Leneke duwt Truus in m’n armen en gaat er snel achteraan. Even zit ze weer. Dan klinkt het ‘mama, varkeje.’ Vervolgens besluit Leneke maar met Joos en Truus buiten op een bankje in de schaduw te zitten. Terug in de auto verzucht Leneke tegen me dat een deur in de kerk het toch allemaal een stuk makkelijker zou maken…

MAANDAG - Wekelijkse overleggen 
Deze week staan er weer verschillende overleggen gepland, waaronder een managementoverleg en een afdelingsoverleg met de afdeling ‘Zorg’. Tijdens het afdelingsoverleg bespreken we de voortgang van projecten, acties en nieuwe ontwikkelingen. Sinds enige tijd hebben we een digitaal leerlingvolgsysteem. Dit helpt om gegevens van onze leerlingen te monitoren, zoals hun examenresultaten, gezondheidsresultaten en als er een waarschuwing wordt uitgedeeld vanwege afwezigheid. ​​Als manager ‘monitoring en ontwikkeling’ analyseer en visualiseer ik deze resultaten, bijvoorbeeld op vak- en schoolniveau en voor verschillende leerlingcategorieën. Dat levert mooie gesprekken op en helpt om tot concrete vervolgacties te komen. Zo ben ik deze week bijvoorbeeld bezig met het schrijven van een ​​projectplan om de kwaliteit van het Engels op onze basisscholen te verhogen, wat al langere tijd een thema is in het afdelingsoverleg  ‘Onderwijs’. 

DINSDAG - Weer benzine 
Bijna elke maand komt het wel een paar keer voor dat de benzine in het land op is. Begin april stegen de prijzen maar liefst tot ​​3,5 USD per liter. Om 6.45 uur word ik gebeld door een Malawische vriend die voor een benzinestation werkt: ‘Je moet nú in de auto stappen en naar het benzinestation komen, want dan is er benzine voor je auto.’ Dus er zit niets anders op dan naar het benzinestation te gaan, gezien Leneke niet, zoals in Nederland, even lopend of met de fiets boodschappen kan doen. Onderweg zakt de wijzer al naar het laatste streepje (leeg) en belt onze vriend nog een keer: ‘Zorg wel dat je nu meteen komt, anders is de benzine op.’ Langs de weg staan bij verschillende benzinestations al lange rijen. Uiteindelijk zijn we ruim 2,5 uur verder, maar gelukkig hebben we weer een volle tank​​! 

DONDERDAG - Op veldbezoek 
Ook brengen we deze week een veldbezoek aan ​enkele van onze studenten,​ die deelnemen aan een nieuw project waarbij ze een korte vakopleiding volgen en na afloop van de opleiding een lening krijgen om een eigen bedrijfje te beginnen. Deze keer gaan we op bezoek bij een student die een kleermakersopleiding heeft gevolgd en met de lening een eigen winkel is begonnen in Blantyre. Zijn winkel ziet er goed uit. De kleding hangt buiten. De (financiele) resultaten vallen tot op heden nog wat tegen. Het lukt hem om elke dag wat geld te verdienen, maar door de opstartkosten is het nog niet voldoende om de lening terug te kunnen betalen. Voor nu geven we hem een maand uitstel. Hopelijk lukt het hem om de komende maand meer inkomsten te genereren. 

ZATERDAG - Op zoek naar een boutje 
De zaterdag is meestal gevuld met allerlei klusjes, die hier vaak de nodige tijd kosten. Deze zaterdag ga ik op pad voor een nieuw boutje voor de bosmaaier. Je hebt hier geen webshop waar je precies datgene kunt bestellen wat je nodig hebt, dus ga ik eerst naar de zaak waar ik de bosmaaier heb gekocht. Tevergeefs. Dan maar op zoek naar bedrijven die bouten verkopen. Ook daar is het niet te vinden. Na een hele ochtend rondgereden te hebben, geef ik de moed op. Daar gaat een deel van de zaterdag. Dan komt de tuinman met een idee. In het dorp is een brommermonteur. Misschien heeft die wat. En ja hoor, we vinden een boutje dat past!