De opening van het nieuwe schooljaar
En toen was het op maandag 14 september zover: de scholen gingen weer open. Nieuwe klas, nieuwe leerkracht en voor sommige kinderen een nieuwe school. Dat blijft spannend. Vooral voor de jongelui die voor het eerst naar het voortgezet onderwijs gingen was het een grote stap. Opgehaald worden door een heuse bus. Dat is een belevenis op zich. Sommige kinderen zijn nog nooit veel verder weggeweest dan hun eigen dorp. En dan nu tot de kerstvakantie van huis. Een hele stap.
Overkapping op DLCA
Op onze voortgezet onderwijsschool is geen aula. Ook geen gemeenschapsruimte. Of gymzaal. Of iets wat erop lijkt. Er zijn klaslokalen, een personeelskamer, enkele kantoorruimtes, de hostels, een keuken en een aantal toiletgebouwtjes. Maar voor gezamenlijke activiteiten zoals catechisatie op zaterdag of kerk op zondag, is er geen voorziening. Tot nu toe gebeurt dat noodgedwongen in twee klaslokalen, maar die zijn daarvoor eigenlijk veel te klein. Daarom wordt er op dit moment gebouwd aan een grote overkapping, een soort afdak waaronder straks iedereen samen kan komen. En voor degenen die bang zijn dat dat het veel te koud is voor de leerlingen: maak je geen zorgen, het is overdag zelden onder de 20 graden.
Overlijden Paul Mwanakhu
Op de avond van de eerste schooldag bereikte ons een droevig bericht. Één van de kinderen uit het programma is overleden door een ongeval. Wat er precies gebeurd was, bleef nog onduidelijk en hoorden we pas de volgende dag bij de begrafenis. Paul was een actief ventje en had zich met een heel aantal andere jongens omhoog gehesen aan een rijdende vrachtwagen. Hij is er vervolgens vanaf gevallen en waarschijnlijk met zijn hoofd tegen een steen of rots gekomen waardoor hij een ernstige hoofdwond op liep. Hij is naar het ziekenhuis gebracht, maar dat mocht niet meer baten.
Paul kwam uit een moslimfamilie. De begrafenis was de volgende dag: kort, sober en snel. Gelukkig konden de meeste medewerkers en ook veel van de (oudere) kinderen aanwezig zijn. Een gesprek met familieleden maakte duidelijk in wat voor moeilijke omstandigheden de jongen was opgegroeid. Hij is slechts 8 jaar oud geworden. Opnieuw een ernstige roepstem voor klasgenoten, medewerkers en ons allen. Wat zou het groot zijn als de Heere deze droevige omstandigheden nog zou willen gebruiken tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk.